Στο πλαίσιο της ευρύτερης διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης, το ζήτημα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων αναδύεται εκ νέου ως κεντρικός άξονας της ελληνικής δημόσιας συζήτησης, επηρεάζοντας καθοριστικά τόσο τον προβληματισμό γύρω από την αποτελεσματικότητα και τη λειτουργικότητα της δημόσιας διοίκησης όσο και την αναθεώρηση της σχέσης μεταξύ κράτους και πολιτών.    

    Βασικό στοιχείο της πρότασης της κυβέρνησης είναι ο επαναπροσδιορισμός του πλαισίου της μονιμότητας στο δημόσιο, με έμφαση στην αξιολόγηση και την αποδοτικότητα. Η πρόταση δεν στοχεύει απλώς στην κατάργηση ενός συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμού, αλλά στη συνταγματική πρόβλεψη για τη συστηματική και ουσιαστική ενσωμάτωση της αξιολόγησης στη δημόσια διοίκηση.

Η σχολική απουσία δεν είναι απλώς ένα πειθαρχικό ζήτημα. Αποτελεί προάγγελο της πρόωρης εγκατάλειψης της εκπαίδευσης και συνδέεται άμεσα με χαμηλές επιδόσεις, κοινωνικό αποκλεισμό, ανεργία και φτώχεια.

Σύμφωνα με το νέο κείμενο της Eurydice (2025), η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2030 το ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης της εκπαίδευσης (ELET) να μειωθεί κάτω από 9%, ενώ το 2024 ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρισκόταν στο 9,4%  .

Η Ελλάδα, αν και εμφανίζει τα τελευταία χρόνια σχετική βελτίωση, συνεχίζει να καταγράφει έντονες ανισότητες:

Τι έκρινε το Διοικητικό Εφετείο Λάρισας για τη μοριοδότηση προσόντων και τις ηλεκτρονικές διαδικασίες στις κρίσεις στελεχών.

Ιδιαίτερης θεσμικής και πρακτικής σημασίας για το σύστημα επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης αποτελεί η πρόσφατη απόφαση ΑΑ154/2025 του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας, η οποία ανέδειξε με σαφήνεια τα όρια της υπέρμετρα τυπικής διοικητικής πρακτικής στις διαδικασίες αξιολόγησης υποψηφίων Διευθυντών Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων. Η απόφαση, εκδοθείσα στο πλαίσιο ακυρωτικής διαδικασίας, επαναφέρει θεμελιώδεις αρχές του διοικητικού δικαίου, όπως η χρηστή διοίκηση, η αναλογικότητα, η ίση μεταχείριση και η προστατευόμενη εμπιστοσύνη του διοικουμένου.