Όταν η διοίκηση επιστρέφει στο… σημείο εκκίνησης
Σε αιφνιδιαστική κίνηση προχώρησε η Γενική Γραμματεία Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής, ζητώντας από τις υπηρεσίες να αγνοήσουν το ηλεκτρονικό μήνυμα της 13ης Φεβρουαρίου 2026 σχετικά με τη συμπλήρωση στοιχείων σε ενημερωτικό σημείωμα.
Η λιτή αυτή ενημέρωση ισοδυναμεί ουσιαστικά με ανάκληση της προηγούμενης οδηγίας, πριν καν αυτή εφαρμοστεί πλήρως. Πρόκειται για εξέλιξη που έρχεται στον απόηχο έντονων αντιδράσεων από εργαζόμενους στις διοικητικές υπηρεσίες της εκπαίδευσης, οι οποίοι έκαναν λόγο για διαδικασία αναχρονιστική και διοικητικά προβληματική.
Το πρόβλημα που προκάλεσε η οδηγία
Η αρχική πρακτική προέβλεπε αποστολή και επανασυμπλήρωση στοιχείων μέσω αρχείων Word και Excel από τις Περιφερειακές Διευθύνσεις, τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και τα ΚΕΔΑΣΥ.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, τα δεδομένα αυτά βρίσκονται ήδη καταχωρισμένα σε υφιστάμενα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου.
Σε ανακοίνωσή τους, επεσήμαναν ότι η συλλογή τους θα μπορούσε να γίνει αυτοματοποιημένα από τα κεντρικά συστήματα, χωρίς χειροκίνητη αναζήτηση και επανεισαγωγή στοιχείων .
Η πρακτική χαρακτηρίστηκε διοικητικά παράλογη και τεχνολογικά οπισθοδρομική, ενώ τονίστηκε ότι δημιουργεί τεράστιο φόρτο εργασίας σε ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες.
Περισσότερα:
Τι σημαίνει διοικητικά η ανάκληση
Η νέα οδηγία δεν διορθώνει, δεν συμπληρώνει και δεν τροποποιεί την προηγούμενη. Την καταργεί.
Στη διοικητική πρακτική αυτό συνιστά υπαναχώρηση πριν την εφαρμογή μιας διαδικασίας που αποδείχθηκε ανεφάρμοστη. Πρόκειται για σπάνιο αλλά χαρακτηριστικό φαινόμενο όπου μια εγκύκλιος ακυρώνεται de facto χωρίς τυπική νέα εγκύκλιο — μέσω απλής υπηρεσιακής ενημέρωσης.
Το βαθύτερο ζήτημα: ο ψηφιακός μετασχηματισμός στην πράξη
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης: η ύπαρξη ψηφιακών συστημάτων δεν σημαίνει απαραίτητα και ψηφιακές διαδικασίες. Την ώρα που η εκπαιδευτική διοίκηση διαθέτει ολοκληρωμένα πληροφοριακά περιβάλλοντα (myschool, ΟΠΣΥΔ, μισθοδοτικά και αξιολογικά συστήματα), επιλέχθηκε μια διαδικασία που βασίζεται σε ανταλλαγή εγγράφων μέσω email και χειροκίνητη καταγραφή. Η ανάκληση, επομένως, δεν είναι μόνο μια υπηρεσιακή διόρθωση. Είναι μια έμμεση παραδοχή σχεδιαστικού λάθους.
Το περιστατικό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του χάσματος μεταξύ ψηφιακής πολιτικής και διοικητικής πρακτικής. Η διοίκηση αντέδρασε γρήγορα, αποτρέποντας την εφαρμογή μιας δυσλειτουργικής διαδικασίας. Όμως η υπόθεση ανέδειξε κάτι βαθύτερο: ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν κρίνεται από τα πληροφοριακά συστήματα που υπάρχουν, αλλά από τις διαδικασίες που επιλέγονται να εφαρμοστούν.
Και σε αυτή την περίπτωση, η διαδικασία αποσύρθηκε πριν προλάβει να λειτουργήσει.