Ο βουλευτής Μαγνησίας Χρήστος Μπουκώρος φέρνει στη Βουλή ένα χρόνιο αίτημα εκπαιδευτικών που διαχειρίζονται διπλή δουλειά με μονό επίδομα — και τα επιχειρήματά τους είναι αδιάσειστα
Η Κατάσταση
Στα νησιά του Αιγαίου και στις απομακρυσμένες περιοχές της Μαγνησίας — στην Ευξεινούπολη, τη Σούρπη, τη Γλώσσα Σκοπέλου, την Αλόννησο, το Τρικέρι και τον Πτελεό — υπάρχει μια κατηγορία εκπαιδευτικών που κάθε πρωί ανοίγουν όχι ένα σχολείο, αλλά δύο.
Είναι οι Διευθυντές των Γυμνασίων με Λυκειακές Τάξεις. Σχολικές μονάδες που λόγω μικρού πληθυσμού στεγάζουν κάτω από την ίδια στέγη δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες — Γυμνάσιο και Λύκειο. Και οι άνθρωποι που τις διευθύνουν αναλαμβάνουν ταυτόχρονα τις αρμοδιότητες δύο διευθυντών, με το επίδομα θέσης ευθύνης ενός.
Τι Ακριβώς Συμβαίνει
Με τις πρόσφατες διατάξεις του ν.5045/2023 αναπροσαρμόστηκαν οι βασικοί μισθοί και τα επιδόματα θέσεων ευθύνης. Κανείς όμως δεν σκέφτηκε — ή δεν θέλησε να σκεφτεί — τους Διευθυντές των Γυμνασίων με Λυκειακές Τάξεις.
Αποτέλεσμα: η άνιση αυτή μεταχείριση διατηρήθηκε. Ένας Διευθυντής Γυμνασίου με Λυκειακές Τάξεις παίρνει λιγότερο επίδομα από έναν Διευθυντή Λυκείου, παρότι έχει περισσότερες υποχρεώσεις και από τους δύο.
Τι Σημαίνει στην Πράξη
Οι ίδιοι οι Διευθυντές περιγράφουν με σαφήνεια τι σημαίνει να διευθύνεις ένα Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις. Η λίστα είναι εντυπωσιακή στο μήκος και στη βαρύτητά της:
Πρέπει να γνωρίζουν και να παρακολουθούν ταυτόχρονα τη νομοθεσία δύο βαθμίδων. Πρέπει να διαμορφώνουν πρόγραμμα που να καλύπτει τόσο τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων του Γυμνασίου όσο και τα ειδικά μαθήματα του Λυκείου. Πρέπει να παρακολουθούν ηλεκτρονικές εγγραφές τριών τάξεων Γυμνασίου και δύο τάξεων Λυκείου. Πρέπει να διαχειρίζονται μαθητές μεγάλου ηλικιακού εύρους που συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο. Πρέπει να προγραμματίζουν εξετάσεις Λυκείου ενώ ταυτόχρονα συνεχίζονται τα μαθήματα στο Γυμνάσιο. Και πρέπει να εκδίδουν απολυτήριους τίτλους και των δύο βαθμίδων.
Το Επιχείρημα των Πανελλαδικών: Η Κορυφή του Παγόβουνου
Υπάρχει όμως μία ακόμη διάσταση που συχνά παραβλέπεται και που καθιστά το αίτημα ακόμα πιο δίκαιο: η προετοιμασία για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Σε ένα κανονικό Λύκειο, ο Διευθυντής επικεντρώνεται αποκλειστικά στην οργάνωση και την υποστήριξη των μαθητών που θα λάβουν μέρος στις Πανελλαδικές — εξετάσεις που καθορίζουν το ακαδημαϊκό μέλλον των νέων. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία που περιλαμβάνει συντονισμό καθηγητών, επικοινωνία με γονείς, διαχείριση άγχους μαθητών, υποβολή αιτήσεων και τήρηση αυστηρών υπουργικών οδηγιών.
Ο Διευθυντής Γυμνασίου με Λυκειακές Τάξεις καλείται να κάνει ακριβώς το ίδιο — αλλά ταυτόχρονα με την πλήρη λειτουργία του Γυμνασίου. Την ίδια περίοδο που ο Απριλίου φέρνει την εντατικοποίηση της προετοιμασίας για τις Πανελλαδικές, στα διπλανά θρανία οι μαθητές του Γυμνασίου συνεχίζουν κανονικά τα μαθήματά τους, με τις δικές τους ανάγκες, τα δικά τους προγράμματα και τις δικές τους εξετάσεις.
Κανένας Διευθυντής κανονικού Λυκείου δεν αντιμετωπίζει αυτή τη διπλή πίεση. Κανένας Διευθυντής κανονικούΓυμνασίου δεν έχει την ευθύνη να προετοιμάσει μαθητές για τις πιο κρίσιμες εξετάσεις της ζωής τους. Ο Διευθυντής Γυμνασίου με Λυκειακές Τάξεις κάνει και τα δύο — ταυτόχρονα, κάθε χρόνο, χωρίς πρόσθετη αναγνώριση.
Γιατί Είναι Δίκαιο
Η λογική είναι αδιάσειστη. Ένας Διευθυντής Λυκείου διαχειρίζεται μία βαθμίδα. Ένας Διευθυντής Γυμνασίου με Λυκειακές Τάξεις διαχειρίζεται δύο. Έχει τις αρμοδιότητες και τις υποχρεώσεις και των δύο — γραφειοκρατικές, διοικητικές, εκπαιδευτικές, και πλέον και την ευθύνη της προετοιμασίας μαθητών για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Αν ο νόμος αναγνωρίζει ότι ο Διευθυντής Λυκείου αξίζει υψηλότερο επίδομα από τον Διευθυντή Γυμνασίου, τότε ο Διευθυντής που κάνει και τα δύο δεν μπορεί να αμείβεται ως ο χαμηλότερα αμειβόμενος από τους δύο. Αυτό δεν είναι μόνο άδικο — είναι παράλογο.
Η Γεωγραφική Διάσταση
Δεν είναι τυχαίο ότι τα σχολεία αυτά βρίσκονται σε νησιά και απομακρυσμένες περιοχές. Η ύπαρξη Γυμνασίων με Λυκειακές Τάξεις είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις ανάγκες της περιφέρειας — εκεί όπου ο πληθυσμός δεν επαρκεί για χωριστά σχολεία, αλλά το δικαίωμα στην εκπαίδευση πρέπει να διασφαλίζεται.
Οι εκπαιδευτικοί που επιλέγουν να υπηρετούν σε αυτές τις περιοχές αναλαμβάνουν ήδη επιπλέον βάρη — απομόνωση, δυσκολία πρόσβασης, λιγότερες υποδομές. Το να τους αντιμετωπίζει το σύστημα με αδικία στην αμοιβή δεν είναι απλώς λάθος. Είναι αποθαρρυντικό για όποιον σκεφτεί να τους διαδεχθεί.
Τι Περιμένουμε
Η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη και ο Υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης έχουν στα χέρια τους ένα αίτημα τεκμηριωμένο, δίκαιο και οικονομικά ήσσονος σημασίας σε σύγκριση με τη συμβολική και πρακτική του αξία.
Η διόρθωση αυτής της αδικίας δεν απαιτεί νέο νόμο ή μεγάλες δαπάνες. Απαιτεί βούληση να αναγνωριστεί ότι όσοι κάνουν διπλή δουλειά αξίζουν διπλή αναγνώριση — ή τουλάχιστον ισότιμη με αυτή που λαμβάνουν οι συνάδελφοί τους που κάνουν τη μισή.
Η αναφορά με αρ. πρωτ. 1771 κατατέθηκε στις 18 Μαρτίου 2026 από τον βουλευτή Μαγνησίας Χρήστο Μπουκώρο (ΝΔ) προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Παιδείας.
Κείμενο Αναφοράς — Βουλή των Ελλήνων